„Wstępnym etapem było Małe Przymorze zrealizowane według zespołowego projektu architektów Wiesława An
filii
wokująca wizualną grę — dla jednych atrakcyjną, dla innych zbyt agresywną. (Niewątpliwym walorem falowców jest zawieszenie wszystkich balkonów na południowej stronie. Najbardziej nasłonecznione dachy zarezerwowane zostały dla potrzeb artystów plastyków i adaptowane w myśl indywidualnych sugestii licznych tu znakomitości malarskich. Najciekawszym pomysłem, najwybitniejszym komponentem całości architektury Dużego Przymorza wydaje się ustawienie falowców na Unii wschódzachód spinającej dwa koronne walory gdańskiego pejzażu las i morze. Budując tu rozliczne lokalne urządzenia socjalne i kulturalne przewidziano zainteresowania ogólnomiejskie i oczekiwania turystów projektując największą i, można mieć nadzieję, najatrakcyjniejszą kawiarnię Gdańska.
O całokształcie Przymorza, jego stylu i funkcji, zadecyduje rozwiązanie ostatniego etapu — zabudowa terenów lotniska. W tej chwili problem ten jest dopiero tematem rozpisanego konkursu. Tymczasem stopień zainteresowania osiąga zadziwiające rozmiary. Właściwie bywają na tym wielkim placu budowy wszyscy, zarówno autostopowicze, jak monarchowie, a cesarzowa Iranu osobiście i dokumentnie Przymorze sfilmowała.“(15)